niedziela, 26 czerwca 2016

Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale)

Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) zdjęcie od góry, front
RZĄD

Chrząszcze (Coleoptera)

RODZINA

Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) foto od przoduŻuki (Scarabaeoidea)

CECHY

Długość owada od 14 do 18 mm, żółtobrązowe pokrywy skrzydłowe, na tułowiu włoski koloru białego, czułki złożone z dziewięciu członów. Przypomina bardzo chrabąszcza majowego. Imago występuje od czerwca do lipca.

SIEDLISKO

Ogrody, parki, pola, obrzeża lasów. Guniak czerwczyk w czerwcowe wieczory lata gromadnie o zmierzchu wokół drzew.

WYSTĘPOWANIE

W Polsce pospolity.

ROZMNAŻANIE

Samica wykopuje norkę w ziemi i składa w niej jaja po czym opuszcza norkę. Larwa z mocnymi żuwaczkami ma kształt litery C. Pędraki żyją do trzech lat w ziemi i odżywiają się korzeniami roślin, głównie trawiastych. Mogą powodować szkody.

POKARM

Larwy żywią się martwą materią organiczną. Osobniki dorosłe spożywają płynne pokarmy np. nektar.


Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) spód owada
Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) rozwijający skrzydła, wzbijający się do lotuGuniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) obijające się o jarzębinę
Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) widok od bokuGuniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale)Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale)Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale)Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale)Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale) lecący owad


Guniak czerwczyk (Amphimallon Solstitiale)







wtorek, 21 czerwca 2016

Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)

Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)RZĄD

Chrząszcze (Coleoptera)

RODZINA

Przekraskowate (Cleridae)

CECHY

Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius) Ciało podłużne  i lekko spłaszczone, długości od 10 do 17 mm, głowa i przedplecze owłosione, koloru czarnego, pokrywy skrzydeł z trzema jaskrawoczerwonymi i trzema czarnymi nieregularnymi przepaskami poprzecznymi. Czułki buławkowate. Imago od maja do lipca.

SIEDLISKO

W ciepłych suchych miejscach, na liściach drzew i krzewów, na kwiatach.
Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius) 

WYSTĘPOWANIE

Występuje w Polsce, głównie w południowej części kraju. 

ROZMNAŻANIE

Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius) Larwy koloru jasnego, podłużne i owłosione, polują na inne larwy. Rozwijają się w gniazdach dzikich pszczół. 

POŻYWIENIE

Larwy tych owadów są drapieżne.  Żywią się martwą materią organiczną. Dorosłe osobniki drapieżne i roślinożerne, żywią się pyłkiem kwiatowym, a także mniejszymi owadami.




Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)


Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)





Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)
Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)

Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius)
Barciel pszczołowiec (Trichodes alvearius) 

sobota, 24 października 2015

Odorek zieleniak (Palomena prasina)


Odorek zieleniak Palomena prasina na kwiatku
Odorek zieleniak Palomena prasina na kwiatku


RZĄD

Pluskwiaki (Hemiptera)

RODZINA

Tarczówkowate (Pentatomidae)

CECHY

Wielkość 12 - 14 mm, ubarwienie ciała zielone, na zimę zmienia kolor na brązowy, cały pokryty czarnymi kropkami. spód ciała koloru jasnozielonego. Larwa jest trochę mniejsza i bardziej okrągła.

SIEDLISKO

Rośliny na obrzeżach lasów, w ogrodach, na roślinach uprawnych, na drzewach, na łąkach.

WYSTĘPOWANIE

Pospolity w całej Polsce, dobrze znany gatunek.

ROZMNAŻANIE

Owad składa jaja na początku lata na spodnich stronach liści. Są to małe sześciokątne złoża.


POŻYWIENIE

Sok z owoców jagodowych, winogron, sok z krzewów i drzew liściastych, krzewów owocowych, roślin strączkowych

CIEKAWOSTKA

W obronie przed wrogiem wydzielają silny odór z gruczołów znajdujących się na bokach części tylnej części tułowia.





Odorek zieleniak Palomena prasina na kwiatkuOdorek zieleniak Palomena prasina na kwiatku


Odorek zieleniak Palomena prasina larwa na liściu
Odorek zieleniak (Palomena prasina) Larwa
Odorek zieleniak Palomena prasina na kwiatku larwa
Odorek zieleniak (Palomena prasina) Larwa



niedziela, 18 października 2015

Łątka dzieweczka (Coenagrion puella)



RZĄD
Ważki (Odonata)

RODZINA
Łątkowate (Coenagrionidae)

Łątka dzieweczka (Coenagrion puella)
Łątka dzieweczka (Coenagrion puella) widok od spodu
CECHY:
rozpiętość skrzydeł do 5 cm. Smukłe ważki, samce niebiesko czarne, a samice zielono czarne. Na drugim segmencie odwoka widać znaczek w kształcie podkowy co odróznia je od nimfy stawowej. Osobniki dorosłe słabo latające, odpoczywają ze złożonymi skrzydłami. Skrzydła przeźroczyste, na ich końcach widać plamkę. Imagines latają od maja do września.

SIEDLISKO:
W pobliżu rzek, przy małych zbiornikach wodnych, na terenach bagnistych.

WYSTĘPOWANIE:
Często spotykany na terenie całego kraju.

ROZMNAŻANIE:
Kopulacja odbywa się w pobliżu wody na trawach, krzewach, w szuwarach. Samiec przyczepia się narządami analnymi do przedplecza samicy i nie puszcza jej nawet gdy ta składa jaja. Samice składa jaja w roślinność pływającą, samce w tym czasie stoją sztywno nad partnerką obserwując otoczenie. W razie niebezpieczeństwa odlatuje z partnerką.
Larwy są smukłe żółtawe lub zielonkawe, na końcu odwłoka posiadają trzy liskowe skrzelotchawki z których najdłuższa jest środkowa. Od kilku do kilkunastu miesięcy żyje w wodzie, potem wychodzi na brzeg i się przeobraża. Larwa pęka na grzbiecie i z wylinki wychodzi owad uskrzydlony.

POŻYWIENIE:
Larwy i osobniki dorosłe są drapieżne.











Łątka dzieweczka (Coenagrion puella) na świerku pospolitym
Łątka dzieweczka (Coenagrion puella)





sobota, 17 października 2015

Kwiatówka zmierzchnicowata (Myathropa florea)



RZĄD
Muchówki (Diptera)

RODZINA:
Bzygowate (Syrphidae)

CECHY:
Długość ciała 10 - 15 mm. Przypomina osę, potrafi zawisnąć w powietrzu nawet przy silnym wietrze. Smukłe ciało z regularnymi czarnymi i żółtymi paskami. Tułów owłosiony. Oczy duże, u samców połączone na górze głowy. Nogi żółte, zakończone na czarno, Na skrzydłach widać charakterystyczne żyłki.

SIEDLISKO:
Najczęściej spotykany w lasach, parkach ogrodach, łąkach, na roślinach o płaskich kwiatach.

WYSTĘPOWANIE:
W Polsce wszędzie pospolity.

ROZMNAŻANIE:
samice bzygów starają się, by jajka, zostały złożone jak najbliżej dużych koloni mszyc. Żywot larwy trwa maksymalnie dwa tygodnie i w tym czasie larwa jest wstanie zjeść do 100 mszyc.

POŻYWIENIE:
Osobniki dorosłe żywią się nektarem i sokiem wyciekający z drzew. Larwy rozwijają się w kompostownikach lub dziuplach zalanych wodą i żywią się martwą materią organiczną.






sobota, 3 października 2015

Koziułka warzywna, komarnica (Tipula oleracea)



RZĄD
Muchówki (Diptera)

RODZINA
Wodzieniowate (Chaoboridae)


CECHY:
Rozpiętość skrzydeł do 6 cm. Duży owad o smukłym i delikatnym ciele z długimi odnóżami, zazwyczaj szaro ubarwiony.Na przednich krawędziach skrzydeł znajdują się brązowe wzory. W czasie odpoczynku owad rozkłada skrzydła. Odwłok jest ostro zakończony.

SIEDLISKO:
Trawiaste tereny i zarośla w pobliżu wody,

WYSTĘPOWANIE:
Powszechny gatunek, występuje w całym kraju,

ROZMNAŻANIE:
Samica po kopulacji lata nisko i przysiadając na ziemi składa przez szpiczasty odwłok jaja w wilgotnej glebie.

POŻYWIENIE:
Larwy żywią się martwą materią organiczną (liście, korzenie i resztki roślin), Aparat gębowy osobników dorosłych przystosowany do przyjmowania wody, soków roślinnych i nektarów,

CIEKAWOSTKI:
W uwięzi szybko odrzucają odnóża,




wtorek, 18 sierpnia 2015

Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis)

Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) gryzie człowieka

Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) w namiocie pod folią


Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) w szklarni
Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) na belce w namiocie


Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) gryzie mnie
Jusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) na skórzeJusznica deszczowa, mucha końska (Haematopota pluvialis) złapana, widać łepek

RZĄD

Muchówki (Diptera)


RODZINA

Bąkowate (Tabanidae)

CECHY:

Długość ciała od 8 do 13 mm, tułów czarny, owłosiony z podłużnymi jasnymi pręgami. Oczy z opalizującymi kolorowymi paskami z przewagą koloru zielonego. Samce mają oczy połączone. Skrzydła brunatno-szare, nakrapiane, w stanie spoczynku złożone na odwłoku. Nogi czarne z białymi paskami. Aparat gębowy samicy przystosowany do przebijania skóry i wysysania krwi.


SIEDLISKO:

w miejscach o wilgotnej glebie, przy rzekach, jeziorach, stawach,

WYSTĘPOWANIE:

Na obszarze całego kraju, najliczniejszy z rodziny bąkowatych,

ROZMNAŻANIE:

W odróżnieniu od innych bąkowatych, larwy są lądowe, rozwijają się w dużej odległości od zbiorników wodnych. Samice składają jaja na nieużytkach, na polach uprawnych głównie na źdźbłach traw. Cykl rozwojowy larwy trwa długo ok. 1 rok. Stadium poczwarki trwa krótko.

POŻYWIENIE:

Larwy są drapieżne, samice odżywiają się krwią zwierząt stałocieplnych, uciążliwa dla ludzi, których nieustannie i niepostrzeżenie atakuje.